Dr  med. MARIA ZARZYCKA
Biogram
 
Maria Zarzycka urodziła się 7 czerwca 1919 roku  jako piąte z sześciorga dzieci  Zofii i Teodora Hryniewskich. Rodzice pochodzili z zamożnych rodzin ziemiańskich. Ojciec, lekarz prowadził sanatorium pod Moskwą. 
 
W 1937 r. została przyjęta na Wydział Lekarski Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, studia medyczne wznowiła po wojnie w Akademii Medycznej w Warszawie. Ukończyła je otrzymując Dyplom Lekarza w 1950 r. Doktorat zrobiła w 1962 r, a II stopień specjalizacji z zakresu okulistyki w roku 1966.
W latach 1950-1972 pracowała w Klinice Okulistyki Akademii Medycznej w Warszawie, przy ulicy Oczki, od 1964 r. na stanowisku adiunkta. Następnie w Przemysłowym Zespole Opieki Zdrowotnej Ośrodka Medycyny Pracy przy ulicy Górczewskiej (1972-1983). Była biegłym sądowym w zakresie okulistyki Okręgowego Sadu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie w latach  1976-1981. 
 
Pracowała również w wielu lecznicach, miedzy innymi w Lekarskiej Spółdzielni Profesorsko-Ordynatorskiej przy ulicy Waliców, czy w Specjalistycznej Przychodni Lekarskiej Fundacji Armii Krajowej przy ulicy Mariańskiej w Warszawie.
 
Jest autorką wielu prac naukowych , miedzy innymi: „Przypadek oncytoma gruczołu łzowego”, Zaburzenia widzenia zmierzchowego w wirusowym zapaleniu wątroby” (praca  doktorska), „Zastosowanie izotopu radioaktywnego Strony 90 w niektórych schorzeniach przedniego odcinka gałki ocznej” (nagroda Rektora Akademii Medycznej w Warszawie w 1968 r.), „Stront 90 w leczeniu raka płaskonabłonkowego wychodzącego z rąbka rogówki”, „Izotop radioaktywny Stront 90  w przypadkach wrastania nabłonka do komory przedniej po operacjach gałkowych”, „Zastosowanie izotopu radioaktywnego w leczeniu nawrotowych skrzydlików”, czy „Zastosowanie elips Weckers’a w diagnostyce i prowadzeniu chorych na jaskrę z kątem otwartym”.  
 
W latach 1975-1983 była Przewodniczącą Zarządu  Sekcji Zapobiegania Ślepocie – była to nowa nazwa Sekcji Okulistyki Społecznej powstałej w roku 1936 z inicjatywy dr med. Ludwika Rostkowskiego. 
 
W czasie kolejnych  sympozjów PTO w latach 1978,  1980 była wybierana na Przewodniczącą  Zarządu Sekcji Zapobiegania Ślepocie, w skład którego, w różnych okresach wchodzili między innymi  prof.dr hab. Med. Kazimierz Gierkowicz,  prof.dr hab.med. Stanisław Mondelski , prof.dr hab.med Tadeusz Kęcik. W międzyczasie  Sekcja przyjęła nowe formy działania. Stworzona została Rada Terenowa Sekcji, w której skład wchodzili przedstawiciele wszystkich oddziałów PTO, nawiązano ścisłą współpracę z Zarządem Głównym Polskiego Związku Niewidomych.  
 
W roku 1980 przeszła na emeryturę, ale nadal przyjmowała pacjentów w warszawskich lecznicach.