Ce­lem pra­cy jest przed­sta­wie­nie ak­tu­al­nych ak­tów praw­nych oraz moż­li­wo­ści re­ha­bi­li­ta­cji wzro­ko­wej osób z nie­peł­no­spraw­no­ścią wzro­ko­wą.

Praca przedstawia stan prawny, zasady orzecznictwa, stopnie niepełnosprawności i możliwości rehabilitacji wzrokowej na podstawie aktualnej literatury i doświadczeń własnych.

Wg światowych danych szacuje się, że zaburzenia widzenia wystepują u 1% populacji, przy czym liczba ta ma tendencję wzrostową. Obecnie obserwuje się znaczny wzrost liczby osób słabowidzących. Ze względów społecznych ważne jest utrzymanie samodzielności, produktywności, jakości życia i ograniczenie ich zależności od osób drugich.

Rehabilitacja wzrokowa rozumiana jako współpraca grupy specjalistów (okulisty, psychologa, rehabilitanta orientacji przestrzennej i zawodowej) odgrywa znaczącą rolę w osiągnięciu w/w celów. W rehabilitacji wzrokowej szczególne miejsce zajmuje dobór pomocy optycznych. W pracy przedstawiono pomoce dostępne na rynku polskim, zasady ich doboru i refundacji przez NFZ.

Każdy pacjent z upośledzeniem widzenia, którego nie można poprawić przez zastosowanie zwykłych pomocy optycznych, leczenia farmakologicznego lub chirurgicznego, jest osobą słabowidzącą, która wymaga rozpoznania jej potrzeb wzrokowych i zastosowania rehabilitacji, która daje szansę na samodzielność i dalsze funkcjonowanie w społeczeństwie.