Nie ma istotnych statystycznie różnic pomiędzy efektami leczenia bakteryjnego zapalenia rogówki, miejscowo stosowanym 1,25 % roztworem jodopowidonu, a stosowanymi miejscowo antybiotykami, powszechnie dostępnymi w rozwijających się krajach. 1,25 % roztwór jodopowidonu, który jest szeroko dostępny i niedrogi, może być rozważany w leczeniu bakteryjnego zapalenia rogówki, gdy leczenie antybiotykami nie jest możliwe.

American Journal of Ophthalmology 2017; 176, 244-253

Prospective, Randomized Clinical Trial of Povidone-Iodine 1.25% Solution Versus Topical Antibiotics for Treatment of Bacterial Keratitis

Sherwin J. Isenberg, Leonard Apt, Mario Valenton, Savitri Sharma, Prashant Garg, Philip A. Thomas, Pragya Parmar, Jayaraman Kaliamurthy, Johann M. Reyes, Daniel Ong, Peter D. Christenson, Madeline Del Signore, Gary N. Holland

Cel:

Porównanie działania 1,25% roztworu jodopowidonu z działaniem antybiotyków stosowanych miejscowo w leczeniu bakteryjnego zapalenia rogówki w rejonach świata, w których użycie skutecznych antybiotyków stosowanych miejscowo może nie być dostępne. 

Plan badania:

Randomizowane, kontrolowane, podwójnie zaślepione badanie kliniczne.

Metody:

172 osoby z  bakteryjnym zapaleniem rogówki zostały losowo wybrane w celu leczenia roztworem jodopowidonu lub antybiotykami  (neomycyną-polimyksyną B-gramicydyną na Filipinach, a cyprofloksacyną w Indiach). 

Stosując technikę analizy przeżycia porównano przedziały czasowe od rozpoczęcia leczenia do „przewidywanego wyleczenia” (główne kryterium oceny zdefiniowano jako regeneracja ubytku nabłonka rogówki z nieobecnymi objawami zapalenia) i do „wyleczenia” (szczątkowy ubytek nabłonka rogówki <1 mm2 z jedynie minimalnymi objawami zapalenia).

Wyniki:

Przedział mediany przewidywanego czasu wyleczenia na Filipinach wyniósł 7 dni dla roztworu jodopowidonu i 7 dni dla neomycyny-polimyksyny B-gramicydyny (z 95% przedziałem ufności dla różnicy w przedziale mediany od -9,5 do 0,7 dnia), a w Indiach wyniósł 12 dni dla roztworu jodopowidonu i 17 dni dla cyprofloksacyny (z 95% przedziałem ufności dla różnicy w przedziale mediany od -35,2 do 3,2 dnia). Współczynnik ryzyka dla przewidywanego czasu wyleczenia wśród osób leczonych roztworem jodopowidonu (w przeciwieństwie do osób leczonych antybiotykami) wyniósł 1,46 na Filipinach (z 95% przedziałem ufności dla różnicy w przedziale mediany 0,90-2,36; P = .13) i 1,70 w Indiach (z 95% przedziałem ufności dla różnicy w przedziale mediany 0,73-3,94; P = .22 ). Porównanie przedziałów czasu dla wyleczenia i czynników ryzyka dla czasu wyleczenia, także nie ujawniło istotnych statystycznie różnic pomiędzy leczonymi grupami w obu krajach. 

Wnioski:

Nie ma istotnych statystycznie różnic pomiędzy efektami leczenia bakteryjnego zapalenia rogówki, miejscowo stosowanym 1,25 % roztworem jodopowidonu, a stosowanymi miejscowo antybiotykami, powszechnie dostępnymi w rozwijających się krajach. 1,25 % roztwór jodopowidonu, który jest szeroko dostępny i niedrogi, może być rozważany w leczeniu bakteryjnego zapalenia rogówki, gdy leczenie antybiotykami nie jest możliwe.


Oryginalny tekst 

American Journal of Opthalmology 201l; 176, 244-253.; doi: 10.1016/j.ajo.2016.10.004

Prospective, Randomized Clinical Trial of Povidone-Iodine 1.25% Solution Versus Topical Antibiotics for Treatment of Bacterial Keratitis

Sherwin J. Isenberg, Leonard Apt, Mario Valenton, Savitri Sharma, Prashant Garg, Philip A. Thomas, Pragya Parmar, Jayaraman Kaliamurthy, Johann M. Reyes, Daniel Ong, Peter D. Christenson, Madeline Del Signore, Gary N. Holland.


PURPOSE:

To compare povidone-iodine 1.25% ophthalmic solution with topical antibiotics for treatment of bacterial keratitis in areas of the world where use of effective topical antibiotics may not be an option.

STUDY DESIGN:

Randomized, controlled, investigator-masked clinical trial.

METHODS:

We randomized 172 individuals with bacterial keratitis to topical treatment with povidone-iodine or antibiotics (neomycin–polymyxin B–gramicidin in the Philippines; ciprofloxacin 0.3% in India). Using survival analysis, we compared intervals from start of treatment to “presumed cure” (primary outcome measure, defined as a closed epithelial defect without associated inflammatory signs) and to “recovering” (residual epithelial defect <1 mm2with only minimal inflammation).

RESULTS:

Median interval to presumed cure in the Philippines was 7 days for povidone-iodine and 7 days for neomycin–polymyxin B–gramicidin (95% confidence interval [CI] for difference in median interval, −9.5 to 0.7 days) and in India was 12 days for povidone-iodine and 17 days for ciprofloxacin (95% CI, −35.2 to 3.2 days). Hazard ratio (HR) for presumed cure among those treated with povidone-iodine (vs antibiotics) was 1.46 in the Philippines (95% CI, 0.90–2.36; P = .13) and 1.70 in India (95% CI, 0.73–3.94; P = .22). Comparisons of intervals to recovering and HR for recovering also revealed no significant differences between treatment groups in either country.

CONCLUSIONS:

There is no significant difference between the effect of topical povidone-iodine 1.25% and topical antibiotics commonly available in the developing world for treatment of bacterial keratitis. Povidone-iodine 1.25%, which is widely available and inexpensive, can be considered for treatment of bacterial keratitis when antibiotic treatment is not practical.